Oddziaływania wychowawcze rodziców

Rezultatem oddziaływań wychowawczych rodziców, może być dziecko dobrze przystosowane do życia społecznego, związane uczuciowo z określonymi zbiorowościami, skłonne i zdolne do twórczego uczestnictwa w kulturze. Produktem wychowani może być jednakże jednostka egocentryczna i egoistyczna społecznie i kulturalnie bierna.
T. Plich podkreśla, że zagrożeniem dla interakcji rodziny jest niewłaściwe wypełnienie jej funkcji wychowawczych, podstawowego zadania z punktu widzenia społecznego. Niebezpieczeństwa dla prawidłowości procesów wychowawczych płyną z kilku kierunków. Pierwszy to deficyt wiedzy pedagogicznej i wadliwe podstawy rodzicielskie, stąd potrzeba ustawicznej pedagogizacji rodziców.
Autokratyzm, nadmierna opiekuńczość, dystans uczuciowy oraz całkowity liberalizm, nie są mechanizmami wychowawczymi, które byłyby pożądane. Wynika to między innymi z niedostatecznej znajomości teoretycznych podstaw wychowania przez rodziców, co nie sprzyja prawidłowemu rozwojowi emocjonalno-społecznemu.
Zgodziłabym się tutaj z C. Czapówem, który twierdzi że „zarówno matki, jak i ojcowie nie zawsze zdają sobie sprawę z rzeczywistych skutków, jakie pociąga za sobą ich obcowanie z dzieckiem.
Nie zawsze postępowanie wychowawcze jest racjonalne, podporządkowane jakimś ideałem wychowania, opartych na pedagogicznej refleksji i wiedzy o współzależności pewnych zjawisk.
Funkcja wychowawcza zostaje spełniona wówczas, gdy rodzice ze względu na oczekiwane skutki przystosowania i socjalizacji, oddziaływują na dzieci w sposób świadomy, celowy, aby uzyskać przewidziane rezultaty”.

[C. Czapów Rodzina a wychowanie. Warszawa 1968 Nasza Księgarnia s. 21]

1 komentarz do wpisu “Oddziaływania wychowawcze rodziców”

Dodaj komentarz