pedagog

Potencjalny wpływ KGR na profesjonalistów

Zobaczmy jak przedstawiają się odpowiedzi ankietowanych w poszczególnych kryteriach stażu pracy (Tabela 4).

Tabela 4. Potencjalny wpływ KGR na profesjonalistów wg kryterium stażu pracy (N=47)

Potencjalny wpływ KGR na profesjonalistów 1-5 lat stażu pracy 6 i więcej lat stażu pracy Razem
n % n % n %
Zmiana mentalności profesjonalistów 20 80% 8 36,36% 28 59,57%
Nowe narzędzie pracy (praca na zasobach rodziny) 2 8% 6 27,27% 8 17,02%
Wzmocnienie współpracy między profesjonalistami a rodzinami (większe zaangażowanie, mobilizacja) 3 12% 4 18,18% 7 14,89%
Nowe spojrzenie na rodzinę, jej problemy i rozwiązania 6 24% 0 0% 6 12,76%
Odciążenie pracowników 3 12% 1 4,54% 4 8,51%
Inne 3 12% 8 36,36% 11 23,40%
Brak odpowiedzi 0 0% 4 18,18% 4 8,51%

Źródło: badania własne.

Uwagi:

Procenty nie sumują się do 100 ze względu na to, iż badani mieli możliwość wyboru więcej niż jednej odpowiedzi.

Inne: widoczny efekt pracy (I – 3, 12%), konkretne oczekiwania rodziny wobec profesjonalisty (II – 1, 4,54%), poczucie, że dało się rodzinie szansę (II – 2, 9,09%), doświadczenie (II – 1, 4,54%), pomoc w realizacji zadań (II – 1, 4,54%), integracja na rzecz społeczności lokalnej (II – 2, 9,09%), wiara w możliwość samopomocy ze strony rodziny (II – 1, 4,54%).

Zdecydowana większość respondentów z pierwszego kryterium stażu pracy wskazało na zmianę mentalności profesjonalistów, natomiast w drugim kryterium stażu pracy również wskazano na ten czynnik oraz na inne. Najmniej osób w pierwszym kryterium wskazało na nowe narzędzie pracy, czyli pracę na zasobach rodziny, natomiast w drugim kryterium stażu pracy najmniej osób wskazało wzmocnienie współpracy między profesjonalistami a rodzinami (większe zaangażowanie obu stron, mobilizacja). Młodsze stażem osoby dostrzegają przede wszystkim potrzebę zmiany myślenia wśród własnej specjalizacji, natomiast osoby z większym stażem pracy wachlarz wpływu KGR na profesjonalistów znacznie poszerzają o dodatkowe czynniki takie jak poczucie, że dało się rodzinie szansę, możliwość zdobycia doświadczenia, pomoc w realizacji zadań oraz integrację na rzecz społeczności lokalnej. Zmiana mentalności pracowników, z myślenia, że ponoszą odpowiedzialność za losy rodziny, że mogą decydować o jej losie, brak zaufania do jej członków na myślenie w przeciwnym kierunku, niweluje znacznie syndrom wypalenia zawodowego, a zatem większej efektywności ich pracy.

Wykres 6 (poniżej) przedstawia odpowiedź respondentów na pytanie: w jaki sposób metoda Konferencja Grupy Rodzinnej może wpłynąć na system pomocy dziecku i rodzinie?

Wykres 6. Potencjalny wpływ metody KGR na system pomocy dziecku i rodzinie wg respondentów (N=47)

Źródło: badania własne.

Uwagi:

Procenty nie sumują się do 100 ze względu na to, iż badani mieli możliwość wyboru więcej niż jednej odpowiedzi.

Inne: odciążenie systemu (3, %), podjęcie odpowiedzialności przez rodzinę (2, %), zwiększenie wrażliwości społecznej poprzez kontrolę rodzinną i społeczną (2, %), zapobieganie ingerencji instytucji (1, %), pomoc społeczeństwu w zmianie sposobu myślenia (1, %).

Zdecydowana większość respondentów wskazała na zwiększenie efektywności systemu pomocowego, do którego zaliczyłam takie odpowiedzi jak zwiększenie liczby rodzin zastępczych, zmniejszenie ilości dzieci przebywających w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, wsparcie rodzin i ich aktywizacja, diagnozę oraz plan pomocy. W dalszej kolejności respondenci wskazali na nowe narzędzie pracy rozumiane jako praca na zasobach rodziny oraz inne, do których zaliczyłam odciążenie systemu, podejmowanie odpowiedzialności przez rodzinę, zwiększenie wrażliwości społecznej, zapobieganie ingerencji instytucji oraz pomoc społeczeństwu w zmianie sposobu myślenia. Aż 38 % badanych nie udzieliło odpowiedzi na to pytanie.

5/5 - (3 głosów)

Potencjalny wpływ Konferencji Grupy Rodzinnej na rodzinę

Poniższa tabela (Tabela 3) przedstawia odpowiedź na powyższe pytanie wg kryterium stażu pracy.

Tabela 3. Potencjalny wpływ Konferencji Grupy Rodzinnej na rodzinę wg kryterium stażu pracy (N=47)

Potencjalny wpływ KGR na rodzinę 1-5 lat stażu pracy 6 i więcej lat stażu pracy Razem
n % n % n %
Scalenie rodziny 19 76% 16 72,73% 35 74,47%
Aktywizacja zasobów rodziny, mobilizacja 3 12% 13 59,09% 16 34,04%
Poznanie mocnych stron rodziny 8 32% 7 31.82% 15 31,91%
Rodzina podejmuje odpowiedzialność 5 20% 9 40,91% 14 29,78%
Wzmocnienie potrzeb członków rodziny 7 28% 1 4,54% 8 17,02%
Podjęcie decyzji (sprawczość) 4 16% 3 13.63% 7 14,89%
Pomoc innych 4 16% 2 9,09% 6 12,76%
Inne 6 24% 5 22,72% 11 23,40%
Brak odpowiedzi 0 0 1 4,54% 1 2,12%

Źródło: badania własne.

Uwagi:

Procenty nie sumują się do 100 ze względu na to, iż badani mieli możliwość wyboru więcej niż jednej odpowiedzi.

Inne: dostrzeżenie, nazwanie i ujawnienie problemu (odpowiednio wg kryterium stażu pracy: I – 2, 8%; II – 2, 9,09%), uzyskanie pożądanych społecznie efektów (I – 2, 8%; II – 2, 9,09%), uniknięcie ingerencji instytucji pomocowych oraz poprawa kontaktu z nimi (I – 2, 8%; II – 1, 4,54%).

Zarówno osoby pracujące dłużej, jak i krócej uważają, iż dominującym obszarem potencjalnego wpływu Konferencji Grupy Rodzinnej na rodzinę będzie scalenie rodziny, do którego zaliczyłam nawiązanie i poprawę relacji, więzi a także poprawę jej funkcjonowania. Jeśli przełożyć potencjalny wpływ KGR na rzeczywistość rodzin objętych pomocą instytucjonalną należy przypuszczać, iż sytuacja tych rodzin znacznie się poprawi nie tylko na poziomie funkcjonowania finansowego, ale również na poziomie potrzeb wyższych, takich jak poczucie bezpieczeństwa, przynależności czy tożsamości osoby.

Następnie zadałam pytanie w jaki sposób Konferencja Grupy Rodzinnej może wpłynąć na profesjonalistów? Odpowiedź na to pytanie prezentuje wykres poniżej (Wykres 5).

Wykres 5. Potencjalny wpływ metody KGR na profesjonalistów (N=47)

Źródło: badania własne.

Uwagi:

Procenty nie sumują się do 100 ze względu na to, iż badani mieli możliwość wyboru więcej niż jednej odpowiedzi.

Inne: widoczny efekt pracy (3, 6,38%), konkretne oczekiwania rodziny wobec profesjonalisty (1, 2,12%), poczucie, żądało się rodzinie szansę (2, 4,25%), doświadczenie (1, 2,12%), pomoc w realizacji zadań (1, 2,12%), integracja na rzecz społeczności lokalnej (2, 4,25%), wiara w możliwość samopomocy ze strony rodziny (1, 2,12%).

Respondenci zdecydowanie uznali zmianę mentalności profesjonalistów z postawy wszystkowiedzących władców  w kierunku decyzyjności rodzin, przełożenia odpowiedzialności za rodzinę na nią samą, zaufania rodzinie oraz weryfikacji pojęcia „praca z rodziną” za najważniejszy wpływ KGR na nich. Za najmniej istotną kwestię respondenci uznali odciążenie pracowników.

5/5 - (4 głosów)

Konferencja Grupy Rodzinnej

Poniższy wykres (Wykres 3) przedstawia graficznie odpowiedź na to pytanie wg kryterium stażu pracy.

Wykres 3. Konferencja Grupy Rodzinnej jest wg respondentów wartościową propozycją pracy z rodziną wg kryterium stażu pracy (N=47)

Źródło: badania własne.

Jak widać na powyższym wykresie wszystkie osoby uważają, że metoda Konferencja Grupy Rodzinnej jest zdecydowanie wartościową propozycją dla rodzin doświadczających sytuacji problemowej, jedynie młodzi pracownicy ze stażem do 5 lat pracy nie mają w pełni wypracowanego zdania, jednak stanowią bardzo małą grupę (4%). Postrzegając Konferencję Grupy Rodzinnej za wartościową metodę pracy przez profesjonalistów w tej dziedzinie wnioskować można, iż znajdzie ona swoje miejsce i zastosowanie w małopolskim systemie pomocy dziecku i rodzinie.

Konferencja Grup Rodzinnych (KGR) to metoda pracy z rodziną w sytuacjach kryzysowych. Włączając w rozwiązywanie problemu jak najwięcej członków rodziny i krewnych, wykorzystują potencjały i zdolności swoich poszczególnych członków.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami pomoc społeczna ma obowiązek pomagać rodzinom w trudnych sytuacjach życiowych. Problemem jest nie tyle pozornie powszechne rozpoznanie potrzeby pomocy, ile wypracowanie efektywnego modelu wsparcia rodziny, prowadzącego do realnej pomocy, nie tylko w dystrybucji środków.

System wsparcia, bo często, choć pomaga rodzinie, to dziecko jest w centrum pracy, ale opiera się on przede wszystkim na interwencji. Takie podejście wynikało z przekonania, że ​​jedynym sposobem na właściwą opiekę i wychowanie dziecka jest odizolowanie go od rodziny biologicznej i otoczenie profesjonalistami. Z mojego doświadczenia i badań w innych krajach wynika, że ​​wiele rodzin zasługuje na zmierzenie się z tym problemem przed podjęciem tak poważnych działań.

KGR jest najczęściej używany w pomocy społecznej i sprawiedliwości. Bardzo dobre wyniki osiąga się, gdy istnieje potrzeba opieki nad dzieckiem, np. rodziną, oraz gdy dzieci i młodzież popełniają przestępstwa. Obszarem zastosowania KGR jest opieka nad nieuleczalnie chorymi dziećmi, dorosłymi oraz osobami starszymi, przy czym głównym problemem jest organizacja opieki i wsparcie dla najbliższej rodziny.[1]

[1] Przeperski J., Konferencja Grupy Rodzinnej – nowa metoda pomocy rodzinie, https://samorzad.infor.pl/sektor/zadania/opieka_spoleczna/388747,Konferencja-Grupy-Rodzinnej-nowa-metoda-pomocy-rodzinie.html, data dostępu: 15.02.2019

5/5 - (5 głosów)

Małopolski model Konferencji Grupy Rodzinnej

Województwo małopolskie wypracowało własny model Konferencji Grupy Rodzinnej. Jest on oparty na systemie pomocy społecznej i stąd rekrutowani są koordynatorzy. Istotną rolę przyjmuje tu pracownik socjalny, który zgłasza rodzinę do KGR, a następnie monitoruje realizację planu. Zaznaczyć należy, iż koordynator (zazwyczaj pracownik socjalny) jest osobą nie związaną z rodziną. Stosuje się regułę, iż koordynator pracuje na terenie innej jednostki organizacyjnej lub innego rejonu (np. innego Ośrodka Pomocy Społecznej). Model wypracowany w Małopolsce charakteryzuje się elastycznością oraz indywidualnym podejściem i pomysłowością koordynatorów. Model przedstawia się następująco:

Źródło: opracowanie własne.

Model krakowski KGR jest zasadniczo zbliżony do tego, który przedstawił Przeperski. Główna różnica polega na braku Centrum KGR w tym modelu oraz rozbudowie etapów konferencji[1].

Obecnie krakowski Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej wdraża Konferencję Grupy Rodzinnej jako metodę pracy socjalnej. Idea wydaje się być słuszna, gdyż ta grupa zawodowa ma bardzo dobrze zdiagnozowaną sytuacje rodzinną, materialną, zawodową, zdrowotną i mieszkaniową wielu rodzin wymagających wsparcia oraz posiada szeroki zakres wiedzy i umiejętności służących skutecznej pomocy. Koordynator KGR krakowskiego MOPS – Pani Irena Łanka-Fryt – mówi, że pracownicy socjalni „wręcz predestynują do roli osób zgłaszających”[2]. Rola pracownika socjalnego w KGR[3] przedstawia się następująco:

1. na etapie przygotowania do konferencji:

  • kontakt z koordynatorem KGR i omówienie przypadku,
  • zapoznanie rodziny z metodą KGR,
  • formalne zgłoszenie rodziny (na formularzu – załącznik nr 2),
  • współpraca z koordynatorem przy przygotowaniach do KGR;

2. na etapie przeprowadzania konferencji:

  • krótkie, treściwe przedstawienie informacji o problemie rodziny (w tym także omówienie zasobów i braków tej sytuacji, wyjaśnienie odpowiedzialności prawnej rodziny, np. za osobę w rodzinie, i jej ograniczeń, podanie informacji o możliwości uzyskania pomocy bez wpływania na opinie rodziny),
  • opuszczenie miejsca konferencji i zostawienie rodziny samej, ale pozostawanie w kontakcie w razie takiej potrzeby rodziny,
  • zaakceptowanie bezpiecznego planu przygotowanego przez rodzinę bądź wyjaśnienie niezgodności i braku bezpieczeństwa,

3. na etapie po zakończeniu konferencji:

  • jeśli rodzina przygotuje bezpieczny plan i nie prosi o pomoc od systemu pomocy społecznej należy zakończyć kontakt z rodziną,
  • jeśli rodzina przygotuje bezpieczny plan i prosi o pomoc os systemu pomocy społecznej należy takie pomocy udzielić.

Mszana Dolna jako pierwsza gmina w Polsce wpisała metodę Konferencji Grupy Rodzinnej do Gminnej Strategii rozwiązywania problemów społecznych na lata 2006-2015 oraz do Gminnego systemu profilaktyki i opieki nad dzieckiem i rodziną. Ewaluacja strategii i uchwały wskazuje, iż Konferencja Grupy Rodzinnej nie została przeprowadzona z uwagi na to, iż Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej nie pozyskał na ten cel środków finansowych[4]. Znaczącym jednak jest sam fakt wpisania KGR do strategii gminnej.

[1] Etapy modelu KGR zaproponowała Katarzyna Mimiec, Pomoc rodzinie dotkniętej przemocą z wykorzystaniem metody Konferencja Grupy rodzinnej, w es.O.es nr 2/2007 r., s. 19.

[2] I. Łanka-Fryt, Praca z rodziną  metodą konferencji Grupy Rodzinnej, w: es.O.es, Nr 4/2007, Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Krakowie, s.23.

[3] M. Zykubek, Konferencja Grupy Rodzinnej jako jedna z form pomocy rodzinie w kryzysie, Materiały szkoleniowe przygotowane na zlecenie Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Krakowie. Szkolenie nt. Konferencja Grupy Rodzinnej odbywało się w Krakowie w dniach 27-28.09.2007 r.

[4] Raport z realizacji uchwał Rady Miasta Gminnej strategii rozwiązywania problemów społecznych Gminnego systemu profilaktyki i opieki nad dzieckiem i rodziną za 2007 rok.

5/5 - (4 głosów)

Warunki materialno-bytowe

„Sytuacja materialna rodziny zależy przede wszystkim od tego, jaka część dochodu miesięcznego rodziny przypada na poszczególnego jej członka.”[i] Regularne i dostatecznie wysokie dochody materialne rodziców mogą sprzyjać klimatowi psychicznemu i kulturalnemu w rodzinie oraz pobudzać dziecko do wysiłku umysłowego.

Przyczyną trudności materialnych jest: alkoholizm, brak umiejętności gospodarowania, szczupłe dochody i dostatnie życie, nabywanie zbędnych artykułów, prowadzenie szerokiego życia towarzyskiego, płacenie alimentów, brak możliwości zarobku.

Całokształt atmosfery panującej w takich środowiskach rodzinnych pogłębia lęk i niepewność jutra. Wpływa to niekorzystnie na samopoczucie otoczenia oraz powoduj niepowodzenia szkolne.

Tabela: 3 Warunki materialno-bytowe badanych uczniów.

Warunki materialno-bytowe Osiągane wyniki w nauce Razem
bdb i dobre dost i mierne L %
L % L %
Złe 2 4 17 34 19 88
Wwystarczające 9 18 12 24 21 42
Dobre 10 20 – – 10 20
N 21 42 29 58 50 100

W moich badaniach 38% badanych uczniów posiada złą sytuację materialną. Tylko 4% (2 ucz.) uzyskało dobre wyniki w nauce, natomiast 34% to wyniki słabe. Jak więc widzimy, im gorsze warunki materialne rodziny, tym większa liczba dzieci osiąga słabe postępy w nauce. Analizując wpływ lepszych warunków ujętych jako wystarczające, dochodzę do wniosku, że im lepsze warunki materialne, tym liczba dzieci z ocenami dobrymi rośnie. W grupie tej znajduje się 42% badanych uczniów, a tego 18% osiągnęło oceny dobre.

Rodzin oceniających swoje warunki jako dobre jest 20%, z grupy tej żadne z dzieci nie uzyskało ocen słabych, tylko db i bdb.

Odpowiednio wysoki miesięczny dochód rodziny przyczynia się do lepszych wyników w nauce dzieci z tych rodzin. Ponadto przyczynia się do zaopatrzenia dzieci w odpowiednie wyposażenie, podręczniki i inne materiały potrzebne w szkole. Zaspokojenie potrzeb dziecka prowadzi do wydajności jego pracy.

Niskie dochody rodziny, pobieranie ciągłej zapomogi z Opieki Społecznej przyczynia się w większości przypadków do gorszych wyników w nauce. Wśród tych dzieci mają miejsce ciągłe braki przyborów potrzebnych w szkole, cechuje je także gorsze, bardziej zniszczone ubranie, a to w poważnym stopniu wpływa na wyniki nauczania i postawę dziecka. Uczniowie ci są z reguły osamotnieni, wycofują się z życia klasy, są kłótliwi i zaczepni, bo w ten sposób chcą odwrócić uwagę od swojego wyglądu.

Podsumowując, należy podkreślić, że warunki materialne bada­nych rodzin mają wpływ na tworzenie się całokształtu atmosfery środo­wiska rodzinnego. Zapewniają one dziecku odpowiednie warunki wyżywienia, ubioru i snu. Jednak wszystko zależy od uświadomienia rodziców. Rodzice powinni zdawać sobie sprawę z potrzeb dziecka i funkcji jaką rodzina powinna spełniać wobec swych członków.

[i] M. Tyszkowa, Czynniki determinujące pracę szkolną dziecka, Warszawa 1964, s. 65.

5/5 - (3 głosów)