Prace dyplomowe – Strona 14 – Prace magisterskie i licencjackie z pedagogiki

Sukcesy przedszkoli niepublicznych na przykładzie przedszkola Promyczek w Olsztynie

22 sierpnia 202418 maja 2021

Aby móc osiągnąć sukces w przedszkolu Promyczek w Olsztynie wspólnie budowana jest atmosfera wzajemnego zaufania i pełnej akceptacji. Każde dziecko jest traktowane w sposób indywidualny, ale tak samo jak inne. Kadra przedszkola stara się jak może by maluchy spędzały dzień radośnie i miały poczucie zaufania i bezpieczeństwa oraz akceptacji. Pracownice przedszkola pomagając dzieciom nakierunkować ich własny rozwój w zgodzie z wrodzonymi możliwościami i indywidualnym potencjałem rozwojowym, tak aby poznały siebie, stały się samodzielne i otwarte na świat.

Dzieciom zapewnia się:

dobrą zabawę
realizowanie podstawy programowej wychowania przedszkolnego
praca poprzez różne metody
programy stymulujące rozwój kreatywności i zdolności twórczych
pobudzenie muzyczne, plastyczne i językowe
pomoc psychologa i pedagoga
zajęcia dodatkowe
wyjścia do teatru, wyjazdy
imprezy okolicznościowe wynikające z kalendarza
zabawę na podwórku przedszkolnym

Rodzicom oferuje się :

spotkania z psychologiem bądź logopedą
warsztaty dzięki, którym można uzyskać wyższe kompetencje wychowawcze
pikniki rodzinne w ogrodzie
uczestnictwo w imprezach przedszkolnych
zajęcia otwarte

Przedszkole gwarantuje:

fachowo i dobrze wykwalifikowaną kadrę pedagogiczną
sale z odpowiednim, bardzo dobrym wyposażeniem
życzliwość, cierpliwość
odpowiednie przygotowanie do pierwszej klasy.

Grupy przedszkolne są małe, zajęcia odbywają się w miłej atmosferze, a wykwalifikowana kadra potrafi poświęcić czas każdemu wychowankowi, aby poznać i móc rozwijać jego zdolności, predyspozycje. Dobrze wyposażone sale, stanowią oazę bezpieczeństwa, a specjalne edukacyjne zabawki umożliwiają odpowiedni rozwój i pomagają miło spędzać czas. Przedszkole posiada także odpowiednio wyposażone podwórko, które pozwala wychowankom na swobodną zabawę. W przedszkolu prowadzona jest kuchnia, która przygotowuje dzieciom pyszne posiłki.

Przedszkole Promyczek znajduje się w Olsztynie na osiedlu Pojezierze przy ul. Kołobrzeskiej 27. Jest nowocześnie wyposażoną placówką, która została powołana na potrzeby najmłodszych mieszkańców Olsztyna i okolic. Do przedszkola zaprasza się dzieci wieku 2,5 – 6 lat. Przedszkole działa zgodnie z Ustawą o systemie oświaty, posiadamy wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych Urzędu Miasta Olsztyn. Uroczyste otwarcie przedszkola nastąpiło 1 września 2010 r. Powierzchnia użytkowa przedszkola to prawie 1000 m², jest placówką świeżo po remoncie, z zabezpieczonym, przystosowanym dla dzieci wejściem. Pełni wszelkie normy, które gwarantują okoliczności bezpieczeństwa i higieny dla dzieci: wymaganą wysokość sal, odpowiednią szerokość drzwi, przystosowane schody i przejścia, doskonałe zabezpieczenie ppoż (hydranty, klapy oddymiające, czujniki dymowe), odpowiednią ilość sanitariatów. Przedszkole posiada 7 sal dla dzieci w różnorakich grupach wiekowych. Sale są duże ( około 50 m² ), jasne i wypełnione kolorowymi zabawkami. Obok sal znajdują się łazienki przystosowane dla dzieci. Wszelkie przedmioty edukacyjne, które znajdują się w placówce czy też w ogrodzie posiadają atesty i certyfikaty. Jedzenie jest przygotowywane w kuchni przedszkola, która dysponuje swoim zapleczem kuchennym posiadająca bardzo nowoczesne parametry wydajnościowe, spełniające wszelkie wymagania sanitarno-epidemiologiczne oraz bhp. Przedszkole znajduje się pod ścisłym nadzorem Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej. Panie pracujące w kuchni gotują bardzo smacznie i zdrowo. Przedszkole przyjmuje dzieci, które przestrzegają specjalnych diet spowodowanych np. przez alergię pokarmową – istnieje również możliwość przygotowania posiłku według indywidualnych diet dziecka.

Przedszkole Promyczek jest czynne od poniedziałku do piątku już od godz. 6.30. do godz. 17.30. W soboty organizowane są zajęcia dodatkowe. Organizowane są liczne wyjścia do kina, teatru, filharmonii, wycieczki, festyny, a także dzieci biorą udział w konkursach. Przedszkole posiada swój plac zabaw, który jest ogrodzony, zabezpieczony i w pełni wyposażony, korzystają z niego tylko wychowankowie przedszkola. W przedszkolu Promyczek, dziecko stanowi osobę najważniejszą, ale dobrze wiemy że dla małego dziecka najistotniejszą postacią jest mama, tata lub dziadkowie, toteż przedszkole Promyczek jest otwarte dla osób pełniących istotną rolę w życiu wychowanków. Wszyscy rodzice i opiekunowie są zaproszeni do odwiedzenia przedszkola i spędzenia wspólnych chwil podczas posiłków, spacerów, wycieczek, zabaw. Rodzinny model wychowania ceniony jest najmocniej, dziecko jest kochane, obdarzone troską i opieką oraz akceptowane, jak również doceniane przez swą indywidualność.

Misją Ośrodka jest otwartość dla rodziców, opiekunów, ale przede wszystkim dla dzieci. Sprawowanie opieki nad dziećmi, ukierunkowanie ich rozwoju, to wspólna praca zarówno rodziców i wychowawców. Dobre relacje rodziców z wychowawcami i dyrekcją przedszkola są bardzo ważnym czynnikiem jego odpowiedniego i efektywnego funkcjonowania. Toteż Przedszkole Promyczek stoi otworem dla rodziców, a ich pomoc i zaangażowanie wysoko cenione. Pragnąc wyjść naprzeciw oczekiwaniom rodziców placówka dokłada wszelkich starań aby także rodzice czynnie uczestniczyli w życiu przedszkola. Rodzice w każdym czasie mogą wejść na jego teren i zostać ze swoim dzieckiem przez taki czas, który uważają za stosowny. Reprezentanci rodziców każdej grupy przedszkolnej wchodzą w skład Rady Rodziców, która może wyrażać opinie dotyczące wszelkich przejawów funkcjonowania przedszkola. W przedszkolu Promyczek rodzice są równoprawnymi partnerami w prowadzeniu procesu wychowawczego dzieci.

Mocne współdziałanie z bliskimi dzieci jest bardzo istotne, a jego celem jest chęć zorganizowania przychylnego otoczenia wychowawczego. Rodzice są zachęcani do aktywnego współdziałania w edukacji przedszkolnej, rozszerzamy i pogłębiamy wiedzę rodziców o dziecku, normujemy z nimi jednolite formy oddziaływań wychowawczych dzięki częstym kontaktom indywidualnym, zebraniom grupowym, zajęciom otwartym.
Wiedza rodziców jest wzbogacana dzięki spotkaniom ze specjalistami: psychologiem, logopedą, pedagogiem. Umacniane są więzi rodzinne poprzez spotkania i uroczystości przedszkolne. Poza realizowanych jest wiele programów edukacyjnych taki jak:

Autochodzik – program, który przygotowuje dzieci przedszkolne do uczestnictwa w ruchu drogowym.
Kubusiowi Przyjaciele Natury – Program „Kubusiowi Przyjaciele Natury” to inicjatywa firmy Tymbark – producenta soków KUBUŚ, realizowana we współpracy z Fundacją Partnerstwo dla Środowiska.
Przyjaciele Zippiego – „Przyjaciele Zippiego” to program, który uczy dzieci sposobów radzenia sobie z trudnościami i wykorzystywania nabytych umiejętności w codziennym życiu.
Program „Szkoły dla Ekorozwoju” – jest inicjatywą Fundacji Partnerstwo dla Środowiska.

Zajęcia są prowadzone przez sprawdzonych i wykształconych instruktorów, lektorów i trenerów, specjalistów w poszczególnych dziedzinach. Zajęcia zapewniają wszechstronny rozwój dziecka oraz odkrywanie zainteresowań i talentów każdego z nich. Zajęcia dodatkowe podzielone są na zajęcia podstawowe, w których uczestniczą wszystkie przedszkolaki oraz zajęcia fakultatywne do wyboru dla wszystkich dzieci z grup 4, 5 i 6 latków. Zajęcia dodatkowe są wplatane pomiędzy harmonogram zajęć w przedszkolu. Niektóre zajęcia odbywają się w bloku popołudniowym, tak by nie obciążać dzieci nadmiarem zajęć w bloku przedpołudniowym. Dzieciństwo jest wszak po to, aby się bawić.

W ramach czesnego oferowana są:

Nauka języka angielskiego
Zabawy rytmiczne
Zajęcia gimnastyki korekcyjnej
Warsztaty teatralne
Religia (dla chętnych dzieci 6-letnich)
Szkoła dla rodziców – cykliczne zajęcia z psychologiem

Zajęcia dodatkowe fakultatywne:

zajęcia taneczne
sztuki walki
opieka psychologa
opieka logopedy
zajęcia na basenie

Kadra pedagogiczna Przedszkola Promyczek stworzona jest z młodych, wykwalifikowanych i kreatywnych nauczycieli z całościowym wykształceniem pedagogicznym oraz zakresu edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej. Pomoce nauczycieli to studentki oraz absolwentki studiów pedagogicznych. Kadrę pedagogiczną wspierają specjaliści: dyrektor przedszkola z wieloletnim doświadczeniem pedagogicznym, logopeda, psycholog a także profesjonalni instruktorzy zajęć.

Dodać należy, iż większość przedszkoli prywatnych stanowią przedszkola profilowane – sportowe, językowe, artystyczne czy ekologiczne. Pozwalają one na ukierunkowanie rozwoju dziecka na jeden z wybranych obszarów. W takich przedszkolach szczególny nacisk jest położony nich na określony aspekt rozwoju dziecka – np. rozwój fizyczny, edukacja artystyczna itd. Istniej także sposobność posłania dziecka do przedszkola wegetariańskiego, w którym żywienie oparte jest na posiłkach skomponowanych według zasad diety wegetariańskiej (lub wegańskiej). W przedszkolu prywatnym dużo łatwiej jest znaleźć wolne miejsce – nawet w czasie roku szkolnego, ponieważ niższe opłaty przedszkoli publicznych powodują, że właśnie te są bardziej oblegane.

5/5 - (5 głosów)

Poradnictwo dla uczniów

22 sierpnia 20242 kwietnia 2021

Kształcenie kultury pedagogicznej społeczeństwa pedagog szkolny realizuje opracowując wspólnie z dyrekcją program pracy z rodzicami, prowadząc indywidualne poradnictwo dla rodziców, a także współpracując w tym zakresie z zakładami pracy w środowisku i z organizacjami społecznymi[1].

W zakresie pracy wychowawczej pierwszą podstawową rolą jest poradnictwo indywidualne. Według R. Pawłowskiej poradnictwo pedagogiczne to działanie polegające na niesieniu pomocy za pośrednictwem porady[2].

Głównym podstawowym zadaniem pedagoga szkolnego jest służenie radą i pomocą dzieciom i młodzieży w trudnych sytuacjach życiowych. Uczniowie zwracający się o pomoc do pedagoga szkolnego są zwykle jednostkami mającymi trudności w przystosowaniu się do grupy, trudności rodzinne czy trudności interpersonalne z nauczycielami[3].

Poradnictwo dla uczniów wymienia następujące formy:

jako systematyczna pomoc w dostosowaniu się do sytuacji i własnych możliwości,
jako pomoc w szybkim dostosowaniu się do oczekiwań społecznych,
jako metoda szukania odpowiedzi na nurtujące pytania,
jako wspieranie dynamicznego rozwoju osobowości[4].

Pedagog szkolny często zmuszony jest rozstrzygać konflikty między nauczycielem a uczniami. Pedagog najczęściej przyjmuje rolę negocjatora, który obiektywnie ocenia istotę i przyczyny nieporozumień i doradza możliwe rozwiązanie. Reguły jego postępowania powinny opierać się na prostych zasadach, tj.:

angażowanie w rozwiązanie problemów wszystkich, które one dotyczą;
postawa naturalna wobec stron konfliktu;
charakter działań pedagoga powinien być jednoznaczny i czytelny dla otoczenia[5].

Uczniowie powinni utożsamić pedagoga szkolnego z przyjacielem, do którego można zwrócić się o każdej porze i z każdą sprawą, nie obawiając się, że narażą się na śmiech czy zdziwienie. Zwracając się o indywidualną pomoc uczniowie oczekują wsparcia psychicznego, pozwalając na integrację własnych zachowań i motywów postępowania, znalezienia źródła ich trudności, odbudowania wiary w siebie, poprzez ich akceptację takimi, jakimi są. Oczekują również by pedagog był ich obrońcą i rzecznikiem praw, nie tylko tych, które wynikają z norm obowiązujących w szkole, ale i tych, które są im przypisane jako jednostkom ludzkim: prawa do inności, wolności poglądów, godności. Chcąc sprostać tym oczekiwaniom pedagog musi być osobą otwartą, musi dać się poznać z dobrej strony, że ma dobre intencje i że chce pomóc[6].

Uczniowie zwracając się do pedagoga szukają raczej wsparcia emocjonalnego lub wartościującego niż konkretnych recept ułatwiających ich rozwiązanie.

W pracy pedagog musi wykazywać się empatią, czyli umiejętnością wczuwania się w czyjeś stany emocjonalne, oraz obserwacją. Często sam musi podjąć próbę nawiązania kontaktu z uczniem, by wspólnie rozwiązać problemy.

Zadaniem pedagoga jest również planowanie i koordynowanie zadań realizowanych przez szkołę na rzecz uczniów, rodziców i nauczycieli w zakresie wyboru przez uczniów kierunku kształcenia i zawodu. W związku z tym podejmuje działania na rzecz orientacji zawodowej, ściśle związanej z orientacją szkolną. Orientacja szkolna to zadanie pedagogiczne polegające na pomaganiu uczniom w dokonaniu wyboru szkoły, dalszego kierunku kształcenia, możliwie jak najlepiej odpowiadającego zdolnościom i zamiłowaniom każdego z nich. Natomiast orientacja zawodowa polega na udzielaniu pomocy uczniom w wyborze takiego zawodu, który będą umieli wykonywać dobrze i który da im zadowolenie i satysfakcję. W szkole orientacją zawodową zajmują się nauczyciele – wychowawcy współpracując z pedagogiem szkolnym, doradcami zawodu pracującymi w poradniach psychologiczno-pedagogicznych, czy urzędach pracy[7].

Wojtasik powołując się na wyniki swoich badań i obserwacji stwierdził, iż młodzież jest najczęściej niezdecydowana, niedoinformowana i nieprzygotowana do podjęcia decyzji zawodowej. Sytuacja ta jest niekorzystna, ponieważ decyzja podjęta w sposób nieprzemyślany może być nieadekwatna do ogólnych życiowych planów, gdyż uczniowie najczęściej wybierają szkołę, a nie zawód. Tak, więc autor zaproponował przeprowadzenie z młodzieżą warsztatów integracyjnych z elementami treningu artystycznego, zajęcia wspomagające ukształtowanie postaw aktywnych, zajęcia umożliwiające zapoznanie uczniów ze sposobami i technikami efektywnych poszukiwań pracy. Uczniowie mogą uczestniczyć w różnych treningach interpersonalnych i treningach asertywności[8].

Najważniejsze obowiązki pedagoga szkolnego w zakresie organizacji zawodowej to:

koordynowanie pracy szkoły i instytucji pozaszkolnych,
udostępnianie nauczycielom i wychowawcom odpowiednich materiałów, np. informatorów,
opracowanie planu pracy szkoły w zakresie orientacji zawodowej,
udzielanie nauczycielom pomocy w pracy z uczniami nad wyborem zawodu,
praca z poszczególnymi uczniami,
organizowanie różnych form aktywności w zakresie orientacji zawodowej: wycieczki do różnych szkół, wycieczki do zakładów pracy, pokazy filmowe,
współpraca z rodzicami[9].

Niezwykle ważne jest dostarczenie aktualnych informacji o kierunkach kształcenia, typach szkół i uzyskiwanych kwalifikacjach. Pedagog szkolny jak i wychowawcy powinni nauczyć młodzież jak musi być przygotowana do tego, aby w przyszłości aktywnie zabezpieczyć swój los. Ciągle zmieniająca się sytuacja gospodarcza, polityczna i społeczna stawia przed społeczeństwem nowe zadania, do których przystosowanie się nie jest łatwe. Należy zatem zwrócić uwagę na działalność pedagoga szkolnego w zakresie orientacji zawodowej, która ma ogromne znaczenie dla młodych ludzi.

[1] I. Jundziłł: „Pedagog szkolny”, (w:) Encyklopedia Pedagogiczna, pod red. W. Pomyłko, Warszawa 1993, s. 534

[2] R. Pawłowska, „Poradnictwo pedagogiczne”, Warszawa 1986, s. 25

[3] E. Kantowicz, „Wsparcie społeczne w pracy pedagoga szkolnego ”,(w:) Wychowanie na Co Dzień, 1997, nr 1-2, s. 9

[4] E. Kozdrowicz, „Poradnictwo w teorii i praktyce”, (w:) Pedagogika społeczna. Człowiek w zmieniającym się świecie, pod red. T. Pilch i I. Lepalczyk, Warszawa 1998, s. 321

[5] M. Wojciechowski, „Pedagog w pułapce”, (w:) Remedium, 1995, nr 11, s. 10

[6] Tamże, nr 12, s. 11

[7] W. Rachalska, „Problemy orientacji zawodowej”, Warszawa 1987, s. 78-80

[8] B. Wojtasik, „Warsztat doradcy zawodu. Aspekt pedagogiczno-psychologiczny”, Warszawa 1997, s. 9

[9] K. Wiatrz, T. Knopik, „Vademecum pedagoga szkolnego”, Katowice 1997, s. 15

5/5 - (6 głosów)

Wzajemność i komunikacja w systemie rodziny alkoholowej widziane oczyma dorosłych dzieci

22 sierpnia 202416 marca 2021

Wzajemność w rodzinie

Stopień, w jakim dzieci mogły liczyć na pomoc i współpracę ze strony innych członków rodziny.

Zadałem badanym trzy pytania (nr 18, 19 i 46) na temat tego, jak oceniają swoją rodzinę pod względem możliwości uzyskiwania od niej wsparcia i pomocy w trudnych dla siebie chwilach. Poniżej przedstawiam rozkład odpowiedzi na pytania dotyczące wzajemności w badanych systemach rodzin alkoholowych. Wykres 6.1. pokazuje średnie wartości arytmetyczne.

Z wykresu 6.1. wynika, że dość wyraźne różnice w ilościach odpowiedzi między matkami a ojcami wystąpiły na poziomie wysokim oraz na poziomie bardzo niskim. Na poziomie wysokim znacznie więcej odpowiedzi uzyskały matki, natomiast na poziomie bardzo niskim więcej odpowiedzi uzyskali ojcowie. Prawie na wszystkich poziomach ilość wskazań na matki jest dość wyrównana.

Mimo ogólnie nieco wyższej oceny stopnia wzajemności ze strony matek, taki średni rozkład odpowiedzi troszeczkę mnie zaskoczył. Spodziewałem się bowiem zdecydowanie większej ilości odpowiedzi wskazujących raczej na wyższy stopień wzajemności ze strony matek. Okazało się jednak, że niewiele, bo tylko około 1/3 badanych (średnio niecałe 6 odpowiedzi – łącznie z poziomów bardzo wysokiego oraz wysokiego) oceniła swoje matki jako te, na których pomoc, wsparcie i wzajemność można było liczyć w zadowalającym stopniu. Z kolei na poziomach niskim oraz bardzo niskim matki otrzymały średnio około 8 odpowiedzi.

Tak więc prawie połowa badanych dość nisko oceniła pod względem wzajemności swoją relację z matką. Wskazania dotyczące ojców są natomiast bardziej zróżnicowane. Z 17 odpowiedzi średnio zaledwie 3 odpowiedzi wskazywały na ojców na poziomach bardzo wysokim oraz wysokim. Natomiast średnio aż około 11 odpowiedzi wskazywało na ojców na poziomach niskim oraz bardzo niskim. Taki rozkład odpowiedzi oznacza słabe poczucie wzajemności u badanych dzieci w relacji z ojcami.

Ogólny wynik badania stopnia wzajemności w rodzinie alkoholowej wskazuje, że ojcowie zostali gorzej ocenieni pod tym względem od matek. Tego zresztą należało się spodziewać. Mimo to wydaje się, że różnica w stopniu wzajemności ze strony matek i ojców nie jest aż tak wielka, jakiej można byłoby oczekiwać.

A oto niektóre spontaniczne wypowiedzi dorosłych dzieci alkoholików na temat wzajemności w stosunkach rodzinnych:

„Jestem trochę taka „Zosia samosia”, wolę zrobić sama, niż liczyć na czyjąkolwiek pomoc. Raczej wolę liczyć tylko na siebie, naprawiam drobne rzeczy w domu. Jestem perfekcjonistką – ten perfekcjonizm dotyczy mnie, wymagam bardzo od siebie, a nie narzucam go innym tak, jak to robił ojciec. Wiele spraw biorę po prostu na siebie. Przyzwyczajona byłam do rozwiązywania problemów sama.

(Źródło: Kwestionariusz wywiadu nr 3)

„Czułem się pozostawiony samemu sobie. Wszystkie swoje problemy musiałem sam rozwiązywać.”

(Źródło: Kwestionariusz wywiadu nr 9)

„Mój ojciec dużo obiecywał, lecz na ogół niczego nie spełniał. Był nieodpowiedzialny. Zapominał to, co wcześniej obiecał. Prosiłam go w zasadzie tylko o pieniądze, a gdy był pijany, to o nic go nie prosiłam. Nauczyłam się radzić sobie sama w życiu. Jestem raczej samodzielna i nigdy nie liczyłam na pomoc rodziny. Wiem jednak, że mogłabym na rodziców liczyć w przyszłości i wiem, że mnie nie zawiodą.”

(Źródło : Kwestionariusz wywiadu nr 10)

„Zwracałam się o pomoc i wsparcie, ale szybko okazywało się, że nie otrzymywałam tego, czego naprawdę potrzebuję. Nigdy nie byłam z tego zadowolona.”

(Źródło: Kwestionariusz wywiadu nr 14)

Komunikacja w rodzinie

Stopień, w jakim dzieci otwarcie komunikowały i wyrażały swoje myśli, uczucia, pragnienia i potrzeby.

Aby zbadać, jak zdaniem dzieci funkcjonowała komunikacja w rodzinie, sformułowałem w tym celu osiem pytań (nr 18, 20, 21, 22, 47, 48, 49, i 65). Interesowało mnie przede wszystkim to, czy dzieci zwracały się do rodziców, gdy potrzebowały pomocy, na ile swobodnie i otwarcie mogły wyrażać swoje myśli uczucia i potrzeby, czy miały do rodziców zaufanie i czy czuły się przez nich rozumiane. Podobnie jak w przypadku badania wzajemności, zebrane odpowiedzi na pytania dotyczące komunikacji w badanych systemach rodzin alkoholowych przedstawiam na wykresie 6.2.. Wykres ten przedstawia dla poszczególnych kategorii wartości średnie arytmetyczne.

Powyższy wykres pokazuje, że w porównaniu ze wzajemnością, wzrosła średnia wartość odpowiedzi wskazujących na matki na poziomach dość niskim oraz bardzo niskim. Wpłynęło to na ogólnie niższą ocenę poziomu komunikacji z matkami. Średnie arytmetyczne odpowiedzi, jakie uzyskały matki na poszczególnych poziomach, są także bardziej zróżnicowane. Wnioskuję z tego, że badane przeze mnie osoby bardziej mogły liczyć na pomoc i współpracę ze strony matek, niż na możliwość znalezienia u nich zrozumienia dla swoich myśli, uczuć czy zachowań. Świadczyć to może o tym, że matki nadmiernie obarczone obowiązkami, wynikającymi z poczucia odpowiedzialności za dom, nie znajdowały wystarczająco dużo czasu, aby móc go poświęcić na rozmowy ze swoimi dziećmi. Być może przepracowane, przemęczone i nieco znerwicowane swoim położeniem, nie były zdolne do nawiązania życzliwego i uczuciowego kontaktu z dziećmi.

Rozkład odpowiedzi dotyczący ojców jest dość podobny jak w przypadku badania stopnia wzajemności. Na wykresie widać rosnące średnie wartości odpowiedzi w kierunku słabej komunikacji. Na uwagę zasługuje fakt, że jeśli chodzi o możliwość porozumienia się z ojcami, to bardzo nieznacznie, ale jednak ojcowie zostali łagodniej ocenieni przez badanych w porównaniu ze wzajemnością. Tak więc komunikacja z ojcami układała się nieco lepiej niż wzajemność. Porównując jednak wyniki badań należy stwierdzić, że zarówno we współpracy, jak i w zakresie komunikacji, ojcowie zostali gorzej ocenieni od matek. Podsumowując można powiedzieć, że w świadomości badanych dorosłych dzieci alkoholików poziom komunikacji w ich rodzinach okazał się ogólnie niższy od poziomu wzajemności.

Prezentuję również swobodne wypowiedzi dorosłych dzieci alkoholików dotyczące komunikacji w ich rodzinach:

„Swoje uwagi na temat spraw rodzinnych wymieniałam na ogół z siostrą. Na forum rodziny rzadko i tylko wtedy, gdy coś mnie denerwowało, robiłam to głośno, krzykliwie.”

(Źródło: Kwestionariusz wywiadu nr 1)

„W domu nie rozmawialiśmy o uczuciach. Mówiłam jedynie o moich materialnych potrzebach, o innych nie rozmawialiśmy.”

(Źródło: Kwestionariusz wywiadu nr 2)

„W domu mogłam swobodnie wypowiadać się jedynie na tematy nie związane ze sprawami rodzinnymi, a na temat uzależnienia w ogóle nic nie mówiliśmy, była to taka zmowa milczenia.”

(Źródło: Kwestionariusz wywiadu nr 3)

„Moi rodzice rozwiedli się 9 lat temu. Matka była bardziej osobą chłodną uczuciowo, stwarzała wrażenie zawsze pewnej siebie, nie umiała kochać ani okazywać uczuć, wpędzała mnie w straszliwe poczucie winy, z którym nie mogę poradzić sobie do dzisiaj. Brat był bardziej podobny do matki, też raczej chłodny i pewniejszy siebie. Ojciec był wrażliwy i bardziej potrafił okazywać uczucia. Uważam, że mam podobny charakter do niego. Matka jest zazdrosna, że mam ochotę utrzymywać kontakt z ojcem. Kiedyś bardzo chciałam, żeby ojciec wrócił. Wiedziałam jednak, że nie powinnam tego chcieć, ponieważ powinnam być raczej lojalna wobec matki. Zawsze zresztą czułam się wobec niej winna.”

(Źródło: Kwestionariusz wywiadu nr 4)

„Nie bardzo wiedziałem, co czułem, nie znałem uczuć.”

(Źródło: Kwestionariusz wywiadu nr 5)

„Rodzice nie wiele o mnie wiedzieli. Nie czułem się rozumiany przez nich.”

(Źródło: Kwestionariusz wywiadu nr 7)

„Ukrywałem swoje prawdziwe uczucia zwłaszcza w domu, bo nie chciałem nikogo obrażać. Czasem wypowiadałem się na temat pijaństwa ojca.”

(Źródło: Kwestionariusz wywiadu nr 8)

„Nie poruszaliśmy problemu alkoholizmu ojca i w ten sposób wydawało się, że nie ma problemu. Otwarte myślenie było szybko ucinane, stopowane. Byłem osobą zamkniętą w sobie. Moje uczucia były raczej lekceważone, więc nie otwierałem się. Z tego powodu doświadczałem poczucia krzywdy.”

(Źródło: Kwestionariusz wywiadu nr 9)

„Wobec matki nie jestem otwarta. Zanim ojciec nie pił, miałam z nim lepszy kontakt. Gdy byłam mała, czasami obawiałam się ojca, odzywałam się do niego tylko wtedy, gdy nie pił. Mamie rzadziej ufałam. Ojciec wobec matki częściej wyrażał uczucia, matka o swoich uczuciach raczej nie mówiła. Nie informuję innych o swoich pragnieniach i potrzebach, staram się być niezależna. W naszej rodzinie każdy był skryty i nikt z nikim nie dzielił się ważnymi sprawami. Każdy żył swoim życiem. Uważam, że byłam ze wszystkich najbardziej otwarta, komunikatywna.”

(Źródło: Kwestionariusz wywiadu nr 10)

„Mama mnie w ogóle nie rozumiała. Byłam zła na nią i na ojca. Młodszy brat jest bardzo zamknięty w sobie, do dzisiaj nie mówi o swoich uczuciach, starszego brata nie było.”

(Źródło: Kwestionariusz wywiadu nr 11)

„Wobec matki mogłam być spontaniczna pod warunkiem, że nie wyrażałam złej opinii o niej. Na matkę nigdy nie można się było pogniewać i obrazić. Czułam, że matka lekceważy moje uczucia. Wobec ojca mogłam mówić, co myślę i czuję. Brakowało mi tylko fizycznej bliskości z ojcem.”

(Źródło: Kwestionariusz wywiadu nr 12)

„Wyrażałam spontanicznie złość, żale, pretensje i frustracje. Jednak, gdy okazywałam swoje uczucia, to mama się obrażała i nie chciała tego słuchać. Nie umiem okazywać uczuć pozytywnych ludziom, a jedynie robiłam to wobec psa. Wobec ojca byłam bardziej otwarta, bo był bardziej uczuciowy, był fajny, chodził ze mną na łyżwy i sanki, był dowcipny, lubiłam go. Ojciec był bardziej czuły, przytulał mnie, lubił bawić się ze mną. Mama była chłodna, zamknięta w sobie, krępuje się gestów czułości, jest sztywna i nienaturalna. Mniej z nami rozmawiała, była zmartwiona, znerwicowana, nigdy nie miała czasu. Martwiła się ojcem. Wprowadzała atmosferę nerwowości i napięcia. Mama była ciągle zmęczona życiem, smutna, przewrażliwiona na punkcie naszego zdrowia, nie potrafiła się cieszyć.”

(Źródło: Kwestionariusz wywiadu nr 14)

5/5 - (6 głosów)

Analiza wysokiego poziomu pojęć ekologicznych u dziecka 6-letniego

22 sierpnia 20242 marca 2021

Analiza wyników testu ekologicznego dla dzieci 6-letnich z grup „0A” i „0B” pozwala na ocenę poziomu ich znajomości pojęć ekologicznych. Poniżej szczegółowa analiza tych wyników, aby zrozumieć, jak dobrze dzieci opanowały poszczególne kategorie pojęć ekologicznych.

	Poziom wysoki (56 – 64 pkt)
Grupa 0A	12
Grupa 0B	19
Razem	31

Aby dziecko dobrze zrozumiało z czym się do niego zwracamy, co do niego mówimy, musimy posługiwać się określonymi zwrotami, terminami, które ono rozumie, a więc zwracać się do niego językiem dostępnym. Trzeba jednak często wprowadzać nowe wyrazy, określenia bogacące jego zasób słownictwa. Jeżeli znaczenie wyrazów zostanie dziecku w sposób odpowiedni wyjaśnione to równocześnie z danym nowym terminem przyswoi ono sobie nowe pojęcia. Przeanalizuję więc wyniki przeprowadzanego testu, aby odpowiedzieć na pytanie czy dzieci poprawnie opanowały pojęcia ekologiczne. Dla przypomnienia, aby lepiej zobrazować powyższą analizę zamieszczam tabelę przedstawiającą wyniki przeprowadzonego testu.

Ilość punktów uzyskana przez dzieci z grupy „0A” za poszczególne pytania testu

Tabela 2: Wyniki grupy 0A

Imię dziecka	Zwierzęta	Rośliny	Ptaki	Zjawiska przyrodnicze	Ochrona przyrody	Suma
Arek Ch.	11	13	18	12	10	64
Piotr Ch.	11	13	18	12	10	64
Patryk G.	7	10	9	10	9	45
Sebastian G.	9	10	15	10	8	53
Sylwia I.	11	13	18	12	10	64
Kosma K.	11	13	18	12	10	64
Oliwia K.	8	9	14	9	7	47
Elżbieta K.	11	13	18	12	10	64
Kamil L.	11	13	18	10	10	64
Paweł L.	7	8	9	6	6	38
Daniel Ł.	10	10	14	10	10	51
Krystian M.	9	8	15	8	7	47
Piotr P.	8	9	14	8	7	46
Łukasz P.	11	13	18	12	10	64
Barbara P.	7	7	8	7	7	37
Damian P.	10	12	16	10	10	56
Wiktor S.	10	10	15	11	9	56
Ada S.	10	12	18	10	10	57
Alicja S.	11	13	16	9	10	59
Natalia S.	10	10	18	10	10	55
Michał T.	11	13	18	12	7	64
Monika T.	9	10	14	8	6	47
Kuba W.	8	9	12	9	7	45
Adrian P.	10	10	15	10	10	55
Wojciech K.	11	13	18	12	7	64

Źródło – badania własne

Ilość punktów uzyskana przez dzieci z grupy „0B” za poszczególne pytania testu

Tabela 3: Wyniki grupy 0B

Imię dziecka	Zwierzęta	Rośliny	Ptaki	Zjawiska przyrodnicze	Ochrona przyrody	Suma
Weronika A.	10	10	18	12	8	58
Ola G.	11	13	18	10	10	62
Magda G.	10	10	18	12	12	60
Wiktor H.	9	10	18	11	9	57
Magda J.	7	8	9	10	8	42
Szymon K.	11	12	18	12	9	62
Artur K.	10	12	17	11	12	60
Kinga K.	10	9	17	11	9	56
Anna K.	7	8	9	7	7	37
Alan K.	10	9	9	6	9	43
Ola L.	10	10	17	11	12	60
Filip L.	10	13	18	12	12	65
Oliwia M.	10	10	17	8	7	52
Andrzej T.	11	10	17	9	8	55
Maciej P.	11	12	17	10	12	62
Paweł R.	7	10	18	12	7	54
Daniel R.	11	10	17	8	12	58
Dominika S.	7	12	18	9	10	56
Patryk S.	11	10	18	8	11	58
Agnieszka Z.	10	12	17	8	10	57
Szymon H.	10	10	17	6	6	49
Darek P.	11	12	18	12	9	62
Damian W.	9	11	17	6	8	51
Michał R.	10	12	18	10	8	58
Daniel K.	9	10	15	10	8	52

Źródło – badania własne

Analiza wyników

Poziom wysoki:

Grupa 0A: 12 dzieci (18%)
Grupa 0B: 19 dzieci (28%)

Razem: 31 dzieci (23,4%)

Wyższy odsetek dzieci z grupy 0B osiągnął wysoki poziom pojęć ekologicznych, co może sugerować lepszą znajomość lub skuteczniejsze metody nauczania w tej grupie.

Wyniki poszczególnych grup:

W grupie 0A widoczna jest wysoka liczba punktów w kategoriach „zwierzęta”, „ptaki”, oraz „ochrona przyrody”. Wysoka suma punktów w tych kategoriach wskazuje, że dzieci w tej grupie dobrze radzą sobie z pojęciami związanymi z ochroną przyrody i rozpoznawaniem zwierząt i ptaków.
W grupie 0B dzieci również osiągnęły dobre wyniki w tych samych kategoriach, ale wyższe są średnie wyniki w „roślinach” i „zjawiskach przyrodniczych”, co może wskazywać na silniejsze zrozumienie tych pojęć w tej grupie.

Ogólne wnioski:

Dzieci w obu grupach dobrze radzą sobie z podstawowymi pojęciami ekologicznymi, z nieco wyższymi wynikami w grupie 0B.
Należy kontynuować wprowadzanie i wzmacnianie pojęć ekologicznych, zwłaszcza w obszarach, gdzie występują niższe wyniki, takich jak „ochrona przyrody” w grupie 0B i „ptaki” w grupie 0A.
Warto zwrócić uwagę na dostosowanie metod nauczania do poziomu zaawansowania dzieci w różnych grupach, aby zminimalizować różnice w osiągnięciach i poprawić zrozumienie pojęć ekologicznych.

Rekomendacje

Dla grupy 0A: Można skoncentrować się na dodatkowych materiałach edukacyjnych dotyczących „ochrony przyrody” oraz „ptaków”, aby poprawić wyniki w tych kategoriach.
Dla grupy 0B: Kontynuować rozwijanie wiedzy o „roślinach” i „zjawiskach przyrodniczych” oraz wzmocnić aspekty związane z „ochroną przyrody” i „zwierzętami”.

Takie działania powinny pomóc dzieciom lepiej zrozumieć i przyswoić pojęcia ekologiczne, a także poprawić ich ogólne wyniki w przyszłych testach.

5/5 - (6 głosów)

Charakterystyka pojęć ekologicznych dzieci 6-letnich

22 sierpnia 20248 lutego 2021

Dzieci w przedszkolu obok swobodnej działalności (zarówno młodsze jak i starsze) wykazują duże zainteresowanie przyrodą, pracą dorosłych, co podczas zabaw i zajęć chętnie naśladują. Swobodnie podejmowanej działalności spostrzegają wiele rzeczy, ale mają skłonność do globalnego ujmowania przedmiotów i zjawisk, pomijają często jakieś ważne cechy i właściwości istotne dla zrozumienia znaczenia nazwy. Wiele rzeczy nie zauważyłyby i nie zrozumiałyby, gdybyśmy im w tym nie pomogli i nie skierowali ich uwagi na właściwe tory. Na tym polega kierowanie działalnością dzieci w przedszkolu, wtedy to również następuje możliwość rozwijania różnych rodzajów pojęć u dzieci. St. Lipina wymienia trzy rodzaje dominującej działalności dzieci:

zajęcia z dominacją ruchu – zabawy ruchowe, ćwiczenia gimnastyczne, zabawy rytmiczne.
zajęcia z dominacją twórczości plastycznej i technicznej – zajęcia plastyczne, techniczne i konstrukcyjne.
zajęcia z dominacją działalności umysłowej – należą do nich głównie te wszystkie zajęcia, które służą rozwijaniu myślenia, mowy, wzbogacaniu wiadomości z zakresu życia społecznego, przyrody, techniki, sztuki i w związku z tym kształtowaniu różnorodnych pojęć (społeczno-moralnych, przyrodniczych, technicznych, matematycznych, estetycznych).

„Każdym z tych rodzajów określane są i realizowane inne cele i zadania wynikające z tematu i treści zajęcia, lecz we wszystkich istnieje możliwość, a nawet konieczność sprawdzenia rozumienia pojęć ich kształtowania i utrwalania.”[1]

W mojej pracy na szczególną uwagę zasługują zajęcia z zakresu poznawania otoczenia społecznego i przyrodniczego (przykładowe konspekty – aneks). Stosując zasadę bezpośredniego kontaktu z otoczeniem starałam się zapoznać dzieci z życiem społecznym, przyrodą, techniką w naturalnych środowiskach, dostępnych i dostosowanych do ich rozumienia. Podobnie postępowałam na zajęciach z zakresu poznawania przyrody, zaczynając od roślin znajdujących się w sali, w kąciku przyrody, później poszerzając stopniowo wiedzę o inne środowiska: park, łąka, las, rzeka. Mimo, że zajęciom tym przyświecały różne cele zawsze pamiętałam jakiego rodzaju pojęcia mają przyswoić sobie dzieci. Treści dostrzeżone i przeżywane przez dzieci były zawsze bardzo bogate i różnorodne, a moim zadaniem było utrwalenie tych pojęć, które uwzględniłam w celach zajęcia. Utrwalając różne pojęcia starałam się, zestawić dany przedmiot z innym, wyszukać cechy wspólne, różnice, określić dane pojęcie na podstawie poznanych cech, sprawdzić stopień utrwalenia tego pojęcia.

W celu sprawdzenia, jaką wiedzę ekologiczną posiadają dzieci 6-letnie wykorzystałam w badaniach test (aneks). Test składał się z pięciu części, w których wyróżniłam następujące kategorie: zwierzęta, rośliny, ptaki, zjawiska przyrodnicze i ochrona przyrody. Badania przeprowadziłam w dwóch 25 osobowych grupach dzieci 6-letnich (grupa „0A” i grupa „0B”), indywidualnie z każdym dzieckiem. Test został przeprowadzony po zrealizowaniu programu proekologicznego. Maksymalnie dzieci mogły uzyskać 64 punkty. Ilość punktów za poszczególne pytania przedstawia poniższa tabelka.

Punktacja testu

Tabela nr 1

Poszczególne kategorie	zwierzęta	rośliny	ptaki	zjawiska przyrodnicze	ochrona przyrody	razem
Maksymalna ilość punktów do uzyskania	11 pkt	13 pkt	18 pkt	12 pkt	10 pkt	64 pkt

Ilość punktów uzyskana przez dzieci z grupy „0A” za poszczególne pytania testu.

Tabela nr 2

Imię dziecka

Ilość punktów uzyskana w poszczególnych kategoriach

suma

zwierzęta

rośliny

ptaki

zjawiska przyrodnicze

ochrona przyrody

1. Arek Ch.

2. Piotr Ch.

3. Patryk G.

4. Sebastian G.

5. Sylwia I.

6. Kosma K.

7. Oliwia K.

8. Elżbieta K.

9. Kamil L.

10. Paweł L.

11. Daniel Ł.

12. Krystian M.

13. Piotr P.

14. Łukasz P.

15. Barbara P.

16. Damian P.

17. Wiktor S.

18. Ada S.

19. Alicja S.

20. Natalia S.

21. Michał T.

22. Monika T.

23. Kuba W.

24. Adrian P.

25. Wojciech K.

Źródło – badania własne

Ilość punktów uzyskana przez dzieci z grupy „0B” za poszczególne pytania testu.

Tabela nr 3

Imię dziecka

Ilość punktów uzyskana w poszczególnych kategoriach

suma

zwierzęta

rośliny

ptaki

zjawiska przyrodnicze

ochrona przyrody

1. Weronika A.

2. Ola G.

3. Magda G.

4. Wiktor H.

5. Magda J.

6. Szymon K.

7. Artur K.

8. Kinga K.

9. Anna K.

10. Alan K.

11. Ola L.

12. Filip L.

13. Oliwia M.

14. Andrzej T.

15. Maciej P.

16. Paweł R.

17. Daniel R.

18. Dominika S.

19. Patryk S.

20. Agnieszka Z.

21. Szymon H.

22. Darek P.

23. Damian W.

24. Michał R.

25. Daniel K.

Źródło – badania własne

ANALIZA TABELEK

Po przyjęciu powyższej punktacji testu, określiłam następujące poziomy wiedzy ekologicznej:

0 – 37 pkt POZIOM NISKI

38 – 55 pkt POZIOM ŚREDNI

56 – 64 pkt POZIOM WYSOKI

Ilość dzieci według uzyskanych punktów w przeprowadzonych badaniach testowych

Tabela nr 4

	Poziom wysoki 56 – 64 pkt	Poziom średni 38 – 55 pkt	Poziom niski 0 – 37 pkt	Razem
Grupa 0A	12	12	1	25
Grupa 0B	19	4	2	25
Razem	31	16	3	50

Źródło – badania własne

[1] St. Lipina, Kształtowanie pojęć dzieci w wieku przedszkolnym, WSiP, Warszawa 1984, s. 53

5/5 - (5 głosów)