Maj 28

Rozwój fizyczny oraz motoryczny człowieka

Ogólną charakterystykę rozwoju fizycznego oraz motorycznego przedstawia poniższa tabela[1]:

Tabela 1

Okres życia Cechy rozwojowe Charakterystyka

motoryczności

do 3 m-ca Miękki kościec. Wiotkie mięśnie.

Niedorozwój sfery czucia.

Ruchy błędne,

przygotowuj ące do władania

całym ciałem. Bezwład

tułowia.

od 3-6 m-

cy

j.w. Początki ruchowej koordynacji. Początek ruchów

skierowanych. Nauka

władania ciałem.

1 rok Poczucie równowagi. Rozwój

prioprioreceptorów: ślady dojrzewania

pól rzutowych. Tworzenie się synergii.

Przygotowanie się do ruchów

lokomocyjnych. Manipulacje.

Początek praksji.

1-3 lat Mięśnie słabe. Postęp wapnienie kości. Dojrzewanie wyższych ośrodków psychomotorycznych. Formowanie się

krzywizny piersiowej i szyjnej w

kręgosłupie. Mowa.

Ożywienie ruchowe.

Manipulacyjne zabawy

samotne. Półchód- półbieg.

Rozwój apraksji.

Pokonywanie trudności w

zachowaniu równowagi.

3-7 lat Duże wzmocnienie mięśni i kośćca.

Czynnościowe dojrzewanie wyższych

ośrodków układu nerwowego.

Trudności w skupianiu uwagi.

Impulsywność ruchowa.

Chętne podejmowanie zabaw

i gier ruchowych. Pierwsze

apogeum motoryczności,

7-9 lat Umięśnienie i kościec sformowane, ale

mało wytrzymałe na wysiłek. Reakcja

nużenia się przy monotonii podniet.

Brak zrostów trzonów kości z

nasadami. Obniżenie się przyrostu

wzrostu, wzmożenie się przyrostu

masy ciała. Pierwsze oznaki refleksji.

Duża potrzeba ruchowego wyżycia się. Zabawy towarzyskie. Ambicja popisu i

przodowania w zabawowych formach ruchu. Zabawy konstruktywne.

Zainteresowanie regułą zabawy. Początek gry,

powstanie ambicji

współzawodnictwa.

9-12 lat Rosnący wciąż kościec. Niedostateczna

wytrzymałość na wysiłek. Formowanie

się lędźwiowej krzywizny kręgosłupa.

Słaba siła mięśni. Umiejętność

ześrodkowania uwagi. Wysoki poziom

zdolności koordynacyjnych.

Gry ruchowe.

Zainteresowania gimnastyczne. Ambicje

sportowe, głównie gry i sporty

walki- u dziewcząt taneczne

formy ruchu. Drugie apogeum motoryczności (złoty wiek). Skłonność do wędrówek.

12-17 lat Kończący się okres zrastania nasad

kostnych z trzonami. Skok

pokwitaniowy, dojrzewanie płciowe.

Chwiejność układu nerwowego.

Dysocjacje ruchowe spowodowane

zmianami proporcji ciała.

Spadek zainteresowań ruchowych (głównie u dziewcząt). Niezręczność pubertalna (nieopanowanie). Męczenie się.

Zainteresowania

konstruktywne.

18-21 lat Układ kostny, mięśniowy i nerwowy

sformułowane. Nie zakończony okres

wzrostu chłopców. Wszechstronne

dojrzewanie psychiczne i społeczne.

Wszechstronność możliwości

ruchowych. Powrót harmonii

w sferze psychomotoryki.

21-40 lat Pełnia psychicznego i fizycznego rozwoju.
40-60 lat Obniżenie zainteresowań ruchowych. Skłonność do sedenteryzmu.

Skłonność do zaburzeń w obrębie układu krążenia.

powyżej 60

lat

Kruchość układu kostnego. Wiotczenie mięśni. Ruchowe dysocjacje.

[1] Kozłowski S., Znaczenie aktywności ruchowej w rozwoju fizycznym człowieka, PWN Warszawa 1987.

0
komentarze

Comments are closed.