Style sensoryczne uczenia się to sposób, w jaki osoby najlepiej radzą sobie z uczeniem się poprzez zmysły. Istnieją trzy główne style sensoryczne uczenia się:
- Wizualny styl uczenia się: osoby z tym stylem uczenia się lepiej radzą sobie z uczeniem się poprzez obrazy i widoki. Lubią uczyć się poprzez rysunki, mapy, tabele i inne narzędzia wizualne.
- Audytoryjny styl uczenia się: osoby z tym stylem uczenia się lepiej radzą sobie z uczeniem się poprzez słuchanie. Lubią uczyć się poprzez słuchanie wykładów, rozmów i nagrań dźwiękowych.
- Kinestetyczny styl uczenia się: osoby z tym stylem uczenia się lepiej radzą sobie z uczeniem się poprzez działanie i ruch. Lubią uczyć się poprzez praktyczne zajęcia i doświadczenia.
Niektóre osoby mogą mieć dominujący styl uczenia się, ale większość ludzi używa różnych styli w zależności od sytuacji. Ważne jest, aby zdawać sobie sprawę ze swojego stylu.
System sensoryczny – podstawowy, odruchowo uaktywniany, preferowany zmysł, czyli właściwy nam sposób odbierania i reagowania na informacje przekazywane kanałem wzrokowym, słuchowym lub kinestetycznym.
Naukowcy na podstawie obserwacji uczniów i studentów, doszli do wniosku, że nie wszyscy w ten sam sposób przyjmują i kodują wiadomości – mają indywidualne style uczenia się. Style te determinowane są przez odpowiedni system sensoryczny. Wiadomości przyjmowane są przez mózg za pomocą zmysłów: słuchu, wzroku, czucia, smaku, węchu i intuicji. Uznano, że wszyscy plasują się w obrębie trzech podstawowych stylów:
- Wzrokowcy – lubią opisy, pamiętają twarze, zapominają imiona, lubią robić notatki, formułują myśli w postaci obrazów. Koncentrację burzy im nieporządek i ruch. Lubią robić listy rozwiązań. Nie lubią dużo mówić, lubią porządek i schludność, preferują sztuki wizualne.
- Słuchowcy – lubią dialog i rozmowy, unikają długich opisów, nie zauważają ilustracji. Dobrze pamiętają imiona, zapominają twarze. Nie zwracają uwagi na szczegóły, łatwo dekoncentrują się w wyniku hałasu. Lubią wykłady, długie wypowiedzi własne. Wolą muzykę niż sztuki wizualne, wolą mówić o dziełach sztuki niż je oglądać.
- Kinestetycy lub haptycy – lubią czuć emocje, ruch, zapachy i smaki. Czytanie nie jest ich ulubionym zajęciem, ale lubią wartkie akcje. Mają kłopoty z ortografią. Najlepiej pamiętają to, co sami wykonali. Muszą się poruszać, lubią coś trzymać, czymś poruszać, manipulować, podskakują z zadowolenia, tupią ze złości, gestykulują. Lubią bliski kontakt z drugim człowiekiem podczas rozmowy, ale nie są dobrymi słuchaczami.
Styl sensoryczny uczenia się odnosi się do tego, jakie zmysły są najważniejsze dla danej osoby podczas procesu uczenia się. Istnieją cztery podstawowe style sensoryczne uczenia się: wzrokowy, słuchowy, kinestetyczny i węchowy/smakowy.
Wzrokowy styl uczenia się polega na przyswajaniu informacji poprzez oglądanie, na przykład za pomocą ilustracji, map, schematów, grafik i filmów. Słuchowy styl uczenia się polega na przyswajaniu informacji poprzez słuchanie, na przykład poprzez lekcje, dyskusje, nagrania audio i odtwarzanie muzyki. Kinestetyczny styl uczenia się polega na przyswajaniu informacji poprzez działanie, na przykład poprzez doświadczenia, ćwiczenia, prace ręczne i gry. Węchowy/smakowy styl uczenia się polega na przyswajaniu informacji poprzez doznania zmysłowe, na przykład poprzez zapachy, smaki, dotyk, itp.
Styl sensoryczny uczenia się jest indywidualny dla każdej osoby i może się zmieniać w zależności od tematu lub sytuacji. Znajomość swojego stylu sensorycznego uczenia się pozwala na lepsze rozumienie i przyswajanie informacji oraz ułatwia proces uczenia się.