Lip 08

Lata 1961 – 70

Jest to okres wdrażania ustawy z lipca 1961 roku w rezultacie której przedłużono okres nauki w szkole podstawowej do lat ośmiu przy zachowaniu czteroletniego LO i stworzono nowy jednolity system prawny oświaty i wychowania.
Udoskonalony został system czasopism pedagogicznych Ministerstwa Oświaty, dopełniany pismami Związku Nauczycielstwa Polskiego oraz wydawanymi przez instytucje oświatowe w terenie. Ukazywały się liczne uczelniane roczniki i zeszyty naukowe. System ten tworzyły:
? czasopisma pedagogiczne, na przykład: Nowa Szkoła, Ruch Pedagogiczny, Nauczyciel i Wychowanie;
? czasopisma specjalistyczno-pedagogiczne, na przykład: Oświata Dorosłych, Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze, Klasy Łączone;
? czasopisma przedmiotowo- metodyczne, na przykład: Języki Obce w Szkole, Wychowanie Fizyczne i Higiena Szkolna oraz Śpiew w Szkole;
? czasopisma z zakresu nauk współdziałających z pedagogiką, na przykład: Przegląd Historyczno-Oświatowy.
Oprócz pism centralnych wychodziły także czasopisma regionalne wydawane przez Kuratoria Okręgów Szkolnych, na przykład: Biuletyn Informacyjny (Bydgoszcz) ?miesięcznik poświęcony zagadnieniom zawodowym i organizacyjnym szkolnictwa; Chowanna (Katowice) ? dwumiesięcznik poświęcony min. problemom wychowania i czytelnictwa. Wydawcami czasopism pedagogicznych stały się też towarzystwa, na przykład: Wiedza Praktyczna, kwartalnik ZG Towarzystwa Krzewienia Wiedzy Praktycznej. Wprowadzenie nowych przedmiotów nauczania spowodowało zmiany w treściach i tytułach niektórych czasopism przedmiotowo-metodycznych, na przykład w miejsce dwumiesięcznika Rysunek i Prace Ręczne powołano miesięcznik Wychowanie Techniczne w Szkole z wkładką Plastyka w Szkole. Na łamach czasopism zamieszczane były materiały metodyczne zapewniające nauczycielom pomoc we właściwej interpretacji nowych programów nauczania. W wielu artykułach eksponowano potrzebę pogłębiania charakteru procesu kształcenia, dostosowania treści dydaktycznych i poczynań wychowawczych szkoły do bieżących i przyszłych potrzeb kraju, formułowano zasadność stworzenia jednolitego frontu wychowania dzieci i młodzieży przez dom, szkołę i zakłady pracy. Na łamach czasopism dyskutowano nad nowymi założeniami programowymi i planami nauczania, zamieszczano również materiały służące samokształceniu.

[. Jarowiecki, Czasopiśmiennictwo pedagogiczne, Encyklopedia pedagogiczna, red.
W. Pomykała, Warszawa 1993]

0
komentarze

Reply

You must be logged in to post a comment.